Van zeven bedrijven zijn sinds begin 2009 dieren aangevoerd, naar 41 bedrijven is vee afgevoerd. Voor een gewoon bedrijf is dat veel. Voor een biologisch bedrijf is dat heel veel.
Hoe vreemd het lijkt, juist de strikte aanvoerregels voor niet-biologische dieren kunnen daaraan hebben meegewerkt. Dan pakt iets wat bedoeld is als beschermend juist averechts uit. Omdat telkens maar een beperkt percentage niet-biologisch vee mag worden aangevoerd op een biologisch bedrijf, bestaat de kans dat een veehouder die ander bloed wil in zijn veestapel, juist vaker dieren gaat aanvoeren.
De vraag waarom zo’n groot aantal andere bedrijven is afgevoerd, is daarmee niet opgelost. Maar, zonder te stigmatiseren, kan ook dit zijn eigen redenen hebben binnen (de structuur en regelgeving voor) de ­biologische veehouderij.
Was er geen slachtlijncontrole geweest, dan was de besmetting misschien niet ontdekt. Een besmetting kan lang latent aanwezig zijn en daarna onopgemerkt blijven. Ook daarom zijn veel contacten riskant.