Kartika Liotard is lid van het Europees Parlement voor de SP
In juli 2004 keurde Europa na zware Amerikaanse en Canadese druk de NK603-mais van Monsanto goed voor gebruik als veevoeder. Monsanto is niet een vriendelijk Belgisch bedrijf zoals eerder in de regionale pers gesteld, maar een agressieve Amerikaanse mulitnational en actief over de hele wereld.
De NK603-mais is door Monsanto niet ontwikkeld omdat het betere mais zou zijn, maar enkel omdat deze resistent is tegen haar eigen onkruidbestrijdingsmiddel RoundUp. Geld is de enige drijfveer. De gevolgen voor voedselveiligheid, dierenwelzijn en biodiversiteit zijn voor Monsanto niet interessant maar des te meer voor Raalte, Gemert-Brakel, Borger-Odoorn en Lelystad, de gemeenten waar de multinational op grond van een vergunning van het ministerie van Vrom de science-fiction-mais mag verbouwen.
Het Franse onderzoeksinstituut CRIIGen stelde vorig jaar vast dat NK603-mais lever- en nierafwijkingen veroorzaakte bij proefdieren. Zij deden dat op basis van door Monsanto zelf aangeleverd onderzoeksmateriaal. Toch is dit voor de Europese Unie en het ministerie van Vrom blijkbaar geen reden om voorzichtiger te worden.
De gebieden waar de science-fiction-mais mag worden verbouwd, lopen nu al grote milieu-risico’s. Het proefveld in Raalte bijvoorbeeld, ligt op 250 meter afstand van gewone maisvelden, volgens Monsanto genoeg om besmetting te voorkomen. Maar dat is een leugen. In de Amerikaanse staat British Columbia groeide NK603 ’spontaan’ tot in vijf kilometer omtrek van een Monsanto-veldje.
Ook het platteland van Raalte is geen laboratorium waar je alles onder controle kunt houden. De biodiversiteit wordt door genetisch gemanipuleerde producten verder afgebroken omdat deze meer kans hebben te overleven in een omgeving waar steeds meer chemicaliën gebruikt worden. Een genetische ingreep met nog lang niet bekende gevolgen zet het hele lokale ecosysteem op z’n kop.
Door Monsanto gemanipuleerde mais die alleen resistent is tegen Monsanto’s eigen onkruidbestrijder maakt deel uit van de ontwikkeling om landbouw en veeteelt in de hele wereld verder te industrialiseren. De mega-varkensstallen die in Salland onderwerp van discussie zijn passen hier naadloos bij aan. Het is deze multinationals niet te doen om meer of beter voedsel te verbouwen, maar om deze sector juist te monopoliseren.
In het Europees Parlement vecht ik tegen de toename van genetisch gemanipuleerde producten. Maar de echte strijd wordt lokaal gevoerd. De betreffende gemeenten zouden zich met hand en tand moeten verzetten tegen de huidige afbraak van het platteland. Megastallen, science-fiction-mais, ze horen hier niet thuis!


